Gönül Koşması

Gönül Koşması

Niye hep gam denizinde yüzersin
Bunca keder bir gün bitmez mi gönül
Bin türlü elemi mihman edersin
Bu gamların kârı yetmez mi gönül

Başın dağlar gibi duman bürümüş
Çıkmış yücelere elem yürümüş
Her gelen peşinde neler sürümüş
Başından dumanın gitmez mi gönül

Günleri böylece hasretle geçer
Firkat kadehinden durmadan içer
Diyardan diyara yol bulup göçer
Bir yerde dumanın tütmez mi gönül

Bir gün de fikrimi benim sormadın
Şu bitmez gurbetimi hiç görmedin
Duydun ammâ murâdımı vermedin
Senin kârın fayda etmez mi gönül

Bu nefsin elinde perişan koştum
Bazen sükût ettim bazen de coştum
İçime sığmadım kenâra taştım
Bu deryâdan damla yitmez mi gönül